കണ്ണനെ കാത്ത്

എരിഞ്ഞു തീരുന്നു കണ്ണാ, നിൻമുന്നിലായ്
ഒരു ചെറുതിരിവെട്ടമായിന്നു ഞാൻ
ഒഴുകി തീരാത്ത മിഴിനീർ തുടയ്ക്കുവാൻ വൈകുവതെന്തേയിനിയുമീ സന്ധ്യയിൽ

പറഞ്ഞു തീരാത്ത നൊമ്പരപ്പൂക്കളായ്
നിന്നെയും കാത്തു ഞാനിരിക്കവേ
പാണികൾ കൂപ്പിയുരുകുന്നു നിന്നിടം
പാദാരവിന്ദം കഴുകുമെന്നശ്രുവാൽ

തളർന്നുപോയി ഞാൻ ദുരിതങ്ങളേറവേ
തണലില്ലാതെ കുഴഞ്ഞു വീണീടുന്നു
കളിചിരി മതി, വരിക നീയെന്നിടം
താങ്ങായെനിക്കൊന്നു ചാരുവാൻ

ഗുരുവായൂരമ്പലനടയിലഗതിയായ്
കൂടെ നീയെന്നെ കൂട്ടിടും നേരവും.. നാമജപകീർത്തനമാലപോൽ
നിന്നിലലിയുവാൻ മോഹം മഹാമതേ..

മേടക്കിനാവുകൾ

ഉമ്മറക്കോലായിലൊറ്റയ്ക്കിരിക്കുമ്പോൾ 

പണ്ടത്തെപ്പാട്ടുമായ് തെന്നലെത്തി

മുറ്റത്തെ മാവിൻ്റെ തുഞ്ചത്തിരുന്നൊരാ

പൂങ്കുയിൽ മൂളിയ രാഗമെത്തി

എങ്ങോ മറഞ്ഞൊരാ നല്ല കാലത്തിനെ

ഓർമ്മയിൽപ്പാടും കിളിമകളും

വാടിതളർന്നോരാ കർണ്ണികാരങ്ങളെ

വിരിപ്പുണരുവാൻ നീലരാവും

താരകസൂനങ്ങൾ മിന്നിത്തിളങ്ങുന്നു,

താരകരാജനെഴുന്നള്ളുന്നു

മേടമൊരുങ്ങുന്നു കണ്ണനെ കാണുവാൻ

വാടാത്ത കൊന്നപ്പൂ പുഞ്ചിരിച്ചൂ

ഉണ്ണികളോടിക്കളിക്കും തൊടികളിൽ 

ഓർമ്മകൾ വാടാതെ പൂത്തുനിൽപ്പൂ

മുറ്റത്തെ മൂവാണ്ടൻ മാമരച്ചോട്ടിലായ് 

വാചാലമാകുമെൻ മൗനങ്ങളും.

ബാല്യം നുണഞ്ഞ, യിളനീരിൻ മാധുര്യം

കൗമാരം പൊട്ടിച്ചിരിച്ച കാലം

യൗവനം താണ്ടിയതിർ വരമ്പൊക്കെയു-

മാടിയുലയുന്ന വാർദ്ധക്യവും 

നീളും മിഴികളിൽ നീർമുത്തുതുള്ളികൾ

മെല്ലെക്കവിൾത്തടമോമനിപ്പൂ

നന്മകൾ മാത്രം നിറഞ്ഞൊരാ പാത്രത്തിൽ 

നോവുകളെന്നും വിഷുക്കണിയേ.