വിരഹ ദു:ഖം

നീരറ്റ പൊയ്കയിലെ 
താമരപ്പൂവ് പോല്‍ 
നിന്‍ മുഖം എന്നുള്ളില്‍ 
വിരിയുന്നു പ്രേയസി...
   അറിയാത്തതെന്തേ ?
   നീ മാത്രമിന്നും ..
   കറയറ്റ  എന്നുടെ 
   പ്രണയാര്‍ദ്ര ഭാവം!!
ഉടയില്ലൊരു നാളും
നീയെന്ന വിഗ്രഹം,
മറയില്ലൊരു നാളും
എന്‍ മിഴികളില്‍ നിന്നും...
    ദേവീ....നിന്‍ ചിരി
    ഒന്നു ഞാന്‍ കണ്ടാല്‍,
    അതില്‍പ്പരം സുകൃതം 
    മറ്റൊന്നുണ്ടോ ??
വരില്ലേ..എന്നരികില്‍ 
ഒരു മാത്രയെങ്കിലും ..
ഒഴിയില്ലേ .. ഒരു നാളും
എന്‍ വിരഹ ദു:ഖം.