Thursday, August 25, 2016

നിന്നെയും കാത്ത്

ഞാനീ ഏകാന്ത തീരത്ത്
നിന്നേയും കാത്ത് 
യുഗങ്ങളായി തപസ്സിലാണ്;
കാത്തിരിപ്പിന്റെ 
വിഭ്രാന്തിയുമായി
ഓരോ ദിനവും
കൊഴിഞ്ഞുപോകുന്നു;

എങ്കിലും......
നീ വരുമെന്ന
പ്രതീക്ഷയെ 
താലോലിക്കുമ്പോഴാണ്
എന്റെ ജീവന്റെ തുടിപ്പ്
താളാത്മകമാവുന്നത്....

 നീ യില്ലാത ഞാനില്ല
എന്ന ബോധത്തിലാണ്
ഈ ജീവിതം എന്നും 
തളിർക്കുന്നത്
ഈ മുല്ല പൂക്കാൻ
നിന്റെ ഒറ്റ തലോടൽ മതി
എന്നിട്ടും നീ എന്തേ
ദൂരെ ...ദൂരേ..

No comments:

Post a Comment

കൊഴിഞ്ഞുവീഴും പൂക്കൾ

പെയ്തുതീരാത്ത മേഘക്കൂട്ടിലേ- യ്ക്കാഴ്ന്നിറങ്ങിയ നൊമ്പരശ്ശീലുകൾ  കാത്തിരിക്കുന്ന സ്വപ്നത്തേരിൽ  ദളങ്ങൾക്കൊഴിഞ്ഞ പൂക്കളായിടുന്നു. നിർത്താതെ പെ...