Wednesday, March 30, 2016

കളങ്കമില്ലാ കൂട്ട്....

സുഗന്ധപൂരിത-
മാവണമെന്നും സൗഹൃദം.... 
അകലം കൂടുന്തോറും
നറുമണമേറണം

പഞ്ചാരവാക്കുകളാലല്ല, 
വെൺചാമരം വീശും 
സ്നേഹത്താൽ നിറയണം മനം.

നന്മയും തിന്മയും തിരിച്ചറിയും
വിവേകം കായ്ക്കും  
തണൽമരമായ് മുറ്റിത്തഴയ്ക്കണം. 

വഴിപിഴച്ച വാക്കുകൾ 
പാമ്പുകളായ് വന്ന് തിരിച്ച് 
കടിയ്ക്കുമോർക്കുക. 

കുടുംബ ബന്ധം എത്ര പവിത്രം, 
അതോർക്കുകിൽ  
എല്ലാം എത്രമേൽസുഭദ്രം.
 
തിന്മയുടെ വിത്തുകളുമായി 
ചുറ്റിത്തിരിയുന്നിവിടെയും
ചില കളങ്കിതമാനസർ.

നല്ലകൂട്ടിനായ് മാത്രം 
ഇത്താളുകളെന്നും 
സജീവമായ് നിലനില്ക്കട്ടെ...

No comments:

Post a Comment

കൊഴിഞ്ഞുവീഴും പൂക്കൾ

പെയ്തുതീരാത്ത മേഘക്കൂട്ടിലേ- യ്ക്കാഴ്ന്നിറങ്ങിയ നൊമ്പരശ്ശീലുകൾ  കാത്തിരിക്കുന്ന സ്വപ്നത്തേരിൽ  ദളങ്ങൾക്കൊഴിഞ്ഞ പൂക്കളായിടുന്നു. നിർത്താതെ പെ...