ഹൃദയകോവിലിലിന്നു ഞാൻ
കിനാവുകൊണ്ടൊരു- തുലാഭാരം നടത്തി .
ദേവനുമില്ല ,ദേവിയുമില്ല ....
പൂജക്കായ് പുഷ്പങ്ങളേതുമില്ല
വാടാമലരായെൻ സ്വപ്നങ്ങളും
വാടിതീരാത്ത ദു:ഖങ്ങളും ....
ദീപാലങ്കാരമായെൻ നിറനയനങ്ങൾ,
നേദ്യമായതെൻ ജീവിതവും...
പ്രതിഷ്ഠയില്ലാത്തൊരാ മാനസകോവിലിൽ
തീരാത്ത ദുഃഖത്താൽ അർച്ചനചെയ്യവേ
കണ്ണുനീർ പുഷ്പങ്ങളിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു
നിഴൽ പോലെയെൻ സ്വപ്നദേവൻ!! .
Saturday, December 10, 2016
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
കൊഴിഞ്ഞുവീഴും പൂക്കൾ
പെയ്തുതീരാത്ത മേഘക്കൂട്ടിലേ- യ്ക്കാഴ്ന്നിറങ്ങിയ നൊമ്പരശ്ശീലുകൾ കാത്തിരിക്കുന്ന സ്വപ്നത്തേരിൽ ദളങ്ങൾക്കൊഴിഞ്ഞ പൂക്കളായിടുന്നു. നിർത്താതെ പെ...
-
വാടാത്ത ഓർമ്മകൾ ചേർത്തുവെച്ച് ഒരു മാല കോർക്കാം, ജീവിതം തുടിക്കുമൊരു നിറമാല. മഞ്ഞണിപ്രഭാതത്തിലേക്ക് പിച്ചവെച്ചെത്തുന്ന അർക്കകിരണങ്ങൾ; കി...
-
കളഞ്ഞു പോയ കളിപ്പാട്ടം തിരിച്ചു കിട്ടിയ കുട്ടിയുടെ മനസ്സാണ് എനിക്കിപ്പോൾ ... ശോഷിച്ചു പോയ എന്റെ മനസ്സിനെ .. ആമോദത്താൽ പരിപോഷിപ്പിച്ചു. ...
-
കൂണുകള് പോലെ മുളയ്ക്കുന്ന ബന്ധങ്ങള് കൂടിവന്നാലതിനു ആയുസ്സ് ഒരുദിനം . പുല്നാമ്പു പോലെ കിളിര്ക്കുന്ന സൌഹൃദം നല്ലൊരു വേനലില് ...
ഇനി ഒരു പുഷ്പാഞ്ജലി കഴിച്ചേക്കൂ.
ReplyDeletehaha.ok sudhi.. thanku
Delete☺
ReplyDeleteThis comment has been removed by the author.
Deleteനല്ല സാഹിത്യഭാഷ..... ഇഷ്ടം...
ReplyDeletesneham geethaji
Delete