ബാല്യം

ശാന്തമായൊഴുകുന്ന 

പുഴയിലൂടൊഴുകുകയാണെന്റെ

മാനസത്തോണി!

പണ്ടു നാമൊന്നായ് തുഴഞ്ഞൊര- 

ക്കടലാസുവഞ്ചിയെ-

ന്നോർമ്മതൻ തീരത്തണഞ്ഞ നേരം,

ഓളങ്ങൾ തൻ താളപ്പെരുമയിൽ

ബാല്യത്തിലേക്കു കുതിക്കുന്നു മാനസം.

കൈവിട്ടു പോയോരാകൂട്ടുകാ-

രൊക്കെയിന്നെവിടെയെന്നറിയില്ല..

സായാഹ്നസൂര്യൻ കുങ്കുമ൦ തൊട്ടൊരീ-

സന്ധ്യതൻ തിരുമുറ്റത്തിന്നിരിക്കുമ്പോൾ 

കുസൃതികാട്ടിക്കൊണ്ടു പൊട്ടി-

ച്ചിരിക്കുന്നു വർഷങ്ങൾ കൊഴി-

യുന്നതറിയാതെയിപ്പൊഴും

മനസ്സിലെ മഞ്ചാടിമണികൾ!..

എത്ര മനോഹരമോർമ്മയിൽ നഷ്ട-

വസന്തങ്ങൾ പൂത്തിടും ഗതകാലം!

മഞ്ചാടിമണി വാരിവിതറിയകളങ്കമാ-

യോടിത്തുന്നൊരെൻ ബാല്യം!