ചിന്തുകൾ

കദനങ്ങള്‍ ചൊല്ലിവരില്ലിനിയും, കരയുവാന്‍ മിഴിനീര്‍ കണങ്ങളില്ല, കരളിനെ കൊത്തിവലിക്കും നിന്നോര്‍മ്മകള്‍, കടലാഴങ്ങളിലേക്ക് വലിച്ചെറിയും കള്ളക്കഥകള്‍ ചൊല്ലുവാനിനിയും, കാതോരം ചേര്‍ന്ന്നില്‍ക്കരുതേ... കപടതമാത്രം നിറഞ്ഞ നിന്‍ മുഖം.. കാണാനിനിയീ കണ്ണുകള്‍ തുറക്കുകില്ല.. കല്ലാക്കി മാറ്റിയ മനസ്സിനുള്ളില്‍ കന്മദം പൂത്തുലയും നേരം.. കാണട്ടെ നിന്നോര്‍മ്മകളില്ലാത്ത.. കാട്ടുചോലയും കാനനഭംഗിയും..