വിധിയുടെ കളിയാട്ടം

സ്വപ്ന സുഗന്ധമായിരുന്നു അവൾ ...
കൃഷ്ണതുളസിയുടെ,
പരിശുദ്ധിയുണ്ടായിരുന്നു..
പ്രണയത്തിന്റെ,
പനിനീർ പുഷ്പമായിരുന്നു..
സ്നേഹത്തിൻ,
നിറകുടമായിരുന്നു...
സന്ധ്യാ പ്രകാശത്തിന്റെ,
പൊൻവിളക്കായിരുന്നു...
എന്നിട്ടും,
ജീവിതസായാഹ്നത്തിൾ,
വെണ്ണപോലെ ഉരുകി,
തീരനായിരുന്നു വിധി.
ഒട്ടിയ കവിളിലൂടെ,
ഒലിച്ചിറങ്ങിയ..
വിധിയുടെ കളിയാട്ടത്തിന്റെ,
നീർകണങ്ങൾക്ക് ...
ഉപ്പുരസം മാത്രമായിരുന്നില്ല ..
അനുഭവത്തിന്റെ
കയ്പ്പുനീർ കൂടിയായിരുന്നു .