കുറും കവിതകള്‍

നനവാർന്നനിൻമിഴിയിണയിൽ

പാൽപുഞ്ചിരിതൂകുന്നുചന്ദ്രിക;

കവിതയായ് പൊഴിയുന്നു നിലാമഴ.

നീയൊരു സ്നേഹമരം,
പരിമളംപൂശിയൊരുകാറ്റായ് നിൻ- 

ശാഖികളെത്തലോടുന്നു ഞാൻ..

അകലെയാണെങ്കിലു-
മെന്തു നിറവാണലിവാണ്
നീയെന്നിലേക്കു ചൊരിയുമീ
സ്നേഹവായ്പ്പിന്.......!

മനം നിറയെ മാനം,
മാനം നിറയെ പൂമണം;
നീ എന്നുമൊരു പൂവാവുക.

ഞാനൊരു നീർത്തുള്ളിയായി
നീയാകും പുഴയിൽ അലിയുമ്പോൾ
കടലോളം നാമൊന്നായ്....!

സ്നേഹതീരത്തൊരു
പൂന്തെന്നലിൻ ചിറകിലേറി
വരുന്നു, ഒരു നനവാർന്ന സ്വപ്നം ;
കുലുങ്ങിച്ചിരിക്കുന്നു പൂവുകൾ

ഭൂമിയുടെ പച്ചപ്പുതപ്പ്
കട്ടെടുത്തതാരാണെന്നറിയാ-
മെന്ന് ആകാശം;
അറിഞ്ഞിട്ടെന്ത്?എന്ന് മരുഭൂമി..!